به احترام سنگرسازان بی سنگر

پلهای روانه شده در طول دوران دفاع مقدس بارها مسیر پیروزی سربازان ارتش و سپاه را هموار کردند تا خاک ایران از پلیدیها و پلشتیهای ارتش بعث پاک شود. گروهی دیگر از دلاورمردان مهندسی با حماسه ای دیگر، خود را در دل تاریخ جاودانه کردند و نام «سنگرسازان بی سنگر» را بر خود نهادند. مردانی که بی وحشت صدای گلوله و انفجار توپ و خمپاره، جان خود را در کف دست نهاده و کمر همت به ایجاد مانعی دفاعی برای دیگر همرزمان خود بسته بودند. اگر رشادت آنان نبود، کیلومترها خاکریز در خطوط مقدم جبهه های جنگ پدید نمی آمد و سد دفاعی در برابر تهاجم دد منشان بعثی شکل نمی 

گرفت. به هر گوشه از تاریخ دفاع مقدس نظر افکنیم شاهد جلوه ای از این حماسه ها خواهیم بود. روانه کردن و ساخت پلها، خاکریزهای دفاعی، زاغه های مهمات، سنگرهای بتونی و... که در عملیاتهای مهمی همچون فتح المبین، بیت المقدس، طریق القدس، والفجر 8 و رمضان و روانه کردن پلهای شناور، طراده های پی. ام. پی و جی. اس. پی موجب شد نام یگانهای مهندسی نیروی زمینی ارتش در زمره تاثیرگذارترین یگانهای پشتیبانی در عملیات مطرح شود. چگونگی عبور نیروها و تجهیزات از رودخانه هایی چون کارون، نیسان و کرخه با تجهیزات نظامی، آن هم بدون یک معبر و پل، ناممکن می نمود و 

بدون عبور از این پلها، انجام عملیات دشوار و شاید محال بود. در چنین وضعیتی اندیشه های استراتژیک دلیرمردان نیروی زمینی و افسران و درجه داران واحد مهندسی، نخستین مشکل عمده را از پیش پای رزمندگان اسلام برداشتند.
یکی از ناگفته های بزرگترین عملیات جنگی و آفندی ایران یعنی بیت المقدس، عبور رزمندگان جان برکف ارتش اسلام و تجهیزات، ادوات، خودروها و جنگ افزارهای عظیم از رود غرنده و پر تلاطم کارون برای پیشروی و رسیدن به خرمشهر و عقب راندن دشمن بود. در یک کلام، اگر قدرت و خلاقیت یگانهای مهندسی نیروی زمینی ارتش در نصب پل روی 

رودخانه کارون نبود، بی شک ماشین جنگی ایران به راحتی به خرمشهر نمی رسید.
اما این مهم، چگونه صورت گرفت؟ پاسخ را باید در پلهای پی. ام. پی جستجو کرد. پلهای شناوری که در آن مقطع حساس از جنگ، توسط مهندسان توانمند و متعهد نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی در اصطلاح فنی «روانه» یا همان «نصب» شدند.
در قرارگاه کربلاتمام امور مربوط به مهندسی لشکرها اعم از مین برداری، پاک کردن 

معابر، هدایت تمامی وسایل سنگین مهندسی، زدن سنگرها و خاکریزها و از همه مهمتر روانه کردن پلهای پی. ام. پی و گرداندن آنها به صورت خودکفا انجام می شد و گروههای مهندسی نیروی زمینی با تکیه بر دانش بومی، احاطه کاملی بر نحوه اجرایی شدن این موارد داشتند. تنها در عملیات فتح المبین، یازده پل روی رودخانه کرخه زده شده و در عملیات بیت المقدس، پنج پل روی کارون روانه شده است. 

/ 0 نظر / 18 بازدید